Terapiye Gitmeyi Erteliyorum: 'Yeterince Kötü Değilim' Sanmak
"Bir ara giderim", "benden kötüsü var", "bu kadarına değer mi?"... Terapiye gitmeyi erteleyen bu cümleler çok tanıdıktır. Çoğu zaman mesele ihtiyaç olup olmaması değil, başlamanın eşiğini aşmaktır.
Kısa cevap
Terapiyi ertelemek genellikle "yeterince kötü değilim" düşüncesinden, damgalanma korkusundan ve belirsizlikten kaynaklanır. Oysa terapi için bir "dip noktaya" varmak gerekmez; zorlanmanın hayat kaliteni düşürmesi yeterlidir. İlk adımı atmak, çoğu zaman sanıldığından kolaydır.
Neden erteliyoruz?
- "Yeterince kötü değilim": Yardımı yalnızca krizdekilere ait sanmak, çoğu kişiyi geç bırakır.
- Damgalanma korkusu: "Bana deli derler" düşüncesi, hala yaygın ama gerçekdışı bir engeldir.
- Belirsizlik: İlk görüşmede ne olacağını bilmemek, başlamayı zorlaştırır.
- "Kendim hallederim": Destek istemeyi zayıflık sanmak, çoğu zaman süreci uzatır.
Ne işe yarar?
- Eşiği düşür: "Hayatımı değiştireceğim" yerine "sadece bir tanışma görüşmesi" diye düşün.
- Beklentiyi netleştir: İlk görüşmede ne olduğunu bilmek kaygıyı azaltır.
- Erken gel: Terapi, dibe vurmadan da, önleyici olarak da işe yarar.
- Küçük bir adım at: Bir mesaj ya da bir arama, en zor kısmı geride bırakır.
İlk görüşmenin nasıl geçtiğini ilk terapi görüşmesi yazımda anlatıyorum. Başlamak istediğinde iletişim sayfasından ulaşabilirsin.
Sıkça sorulan sorular
Terapi için yeterince kötü müyüm?
Terapi için bir dip noktaya varmak gerekmez. Zorlandığın bir konunun hayat kaliteni düşürmesi, başlamak için yeterli bir nedendir.
İlk görüşmede ne oluyor?
İlk görüşmede seni dinler, neyle geldiğini ve nasıl ilerleyebileceğimizi birlikte konuşuruz. Hiçbir şeyi anlatmaya zorlanmazsın.
Yüz yüze mi online mı?
İkisi de mümkün ve etkilidir. Caddebostan ofisinde yüz yüze ya da güvenli, şifreli görüntülü görüşmeyle online görüşebiliriz.
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır, tıbbi teşhis yerine geçmez.